Navigatie

  • News Home
  • Vacatures zoeken
  • Friese plaatsen
  • Fryzo Home
  • Mobiel
  • top Inline links:

  • Google News
  • Twitter
  • Vacatures
  • Radio
  • Panoramio Images
  • Flickr Images
  • Footer
  • Nieuwsarchief van afgelopen vrijdag 14 juni 2013 23:35:08

    klik hier voor het nieuws van woensdag

    Weersvoorspellingen voor regio Ashburn
    Wednesday

    81°F 59°F
    Thursday

    81°F 59°F
    Friday

    88°F 61°F
    Saturday

    86°F 64°F
    Sunday

    90°F 66°F
    Monday

    93°F 73°F
    woensdag 19 juni 2013 21:26:12
    vrijdag_small.jpg
    Vandaag 2243 nieuws berichten.
    Aantal Regionieuws links: 809.
    Aantal Blogs: 605.
    Aantal TV links: 376.
    Aantal Vacatures: 68.
    Totaal: 4101 nieuwsitems.

    Experimentele Dossiers:
    Dossier Friesland: 58506.
    Dossier Marianne Vaatstra: 1209.
    Dossier Oerol: 139.
    Dossier KH2018: 350.
    Dossier Elfstedentocht: 645.
    Dossier Klimaat: 2195.
    Dossier Water: 1695.
    Dossier Energie: 5552.
    Dossier Gentech: 1186.
    Dossier Medisch: 8592.
    Dossier Sex & Relatie: 7856.
    Dossieritems: 86716.

    Vandaag totaal aantal nieuwsberichten en dossieritems: 90817.

    Chinese (Simplified)DanishDutchEnglishFrenchGermanIndonesianItalianPortugueseSpanish
    Nieuwsbronnen (99)

    Alternatief (15)
    Anarchiel
    Argusoog
    Boinnk.nl
    Geennieuws.com
    Glamora.ma
    Grenswetenschap
    Klimatosoof
    Lowtechmagazine
    Naturalnews.com
    Stomverbaasd.com
    Vrijspreker.nl
    Wacholland.org
    Zaplog.nl
    Zapruder
    Zonnewind.be

    Dagbladen (22)
    Algemeen Dagblad
    Dagblad vh Noorden
    Der Spiegel
    Elsevier
    Friesch Dagblad
    Groene Amsterdammer
    HLN
    Leeuwarder Courant
    Leeuwarder Courant Cultuur
    Nieuwsblad.be
    NRC Cultuur
    nrc economie
    NRC Next
    NRC Wetenschap
    parool
    Reformatorisch Dagblad
    Spits
    Telegraaf
    Telegraaf Vrouw
    Trouw
    Volkskrant
    Vrij Nederland

    Economie (11)
    Bank.blog.nl
    Beurs.com
    Beurs.nl
    Financial Times Europe
    Fondsnieuws.nl
    Nu nl Economie
    Soundmoney.be
    The Economist
    Trendwatching.com
    Wall Street Journal Europe
    Yahoo Finance

    Energie en Klimaat (5)
    Climategate.nl
    Energieportal
    Greenpeace.nl
    NUON Nieuwsfeiten
    Stichtingmilieunet.nl

    Entertainment (4)
    FokSuk
    Het Zesde Vlak
    Loesje
    The Oatmeal

    Europa (2)
    Die Zeit
    Le Monde

    Evenementen (8)
    Eventplanner.nl
    Festivalagenda
    Fries Museum
    Froeks Agenda
    Groningeruitburo
    Partyflock Groningen
    Partyflock Leeuwarden
    Slachtemarathon

    ICT (4)
    CNET News
    Computeridee
    Slashdot
    Webwereld

    Internet (18)
    112 Fryslan
    Alarmeringen Friesland
    Alle Persberichten
    Blik Op Nieuws Groningen
    Flitsnieuws
    Flitsservice
    Froeks Weblog
    Grouster
    Headlinez Friesland
    Itnijs.nl
    Liwwadders
    Mo.be
    MSN
    Nu nl Binnenland
    The Intelligence.de
    Waldnet
    Weekkrant Friesland
    Wietze Elzinga weblog

    Maatschappij (3)
    Activistpost.com
    Ode Magazine
    Transitiontowns.nl

    TV (1)
    Omrop Fryslan

    Wetenschap (1)
    Nu nl Wetenschap

    World (1)
    Chinapost.tw

    Zorg (1)
    Nu nl Gezondheid




    Google Ads


    7 items gevonden voor 'iran' in vrijdag     De links 1 t/m 7.
     
    Europa: Duitsland: The_Intelligence.de [ Geolocation ]   (Laatste update: vrijdag 14 juni 2013 15:17:10)
    • Permanente Spannungsherde: Wäre ein dritter Weltkrieg denkbar?

      weltkrieg„Friede durch Angst“ war einst, während des sogenannten „Kalten Krieges“ zwischen West und Ost, der Begriff für den Umstand, der einen tatsächlichen Konflikt praktisch ausschloss. Genau diese Situation hat sich, aufgrund der Weiterentwicklung moderner Waffensysteme, noch deutlich verschärft. Können wir den Drohgebärden, die von der selbsternannten Weltpolizei USA und ihren Vasallenstaaten ausgehen, also unbesorgt zusehen? Werden sich militärische Überfälle auch in Zukunft auf wehrlose Staaten beschränken, wie es in Afghanistan, im Irak und in Libyen der Fall war?



      Seit zwei Jahren herrscht in Syrien Bürgerkrieg. Die Meinungen, wer als „gut“ und wer als „böse“ gilt, sind vorgefasst. Der von den Massenmedien weniger beeinflusste Teil hat schon lange erkannt, dass es sich bei Präsident Baschar al-Assad keineswegs um den so oft dargestellten skrupellosen Diktator handelt. Neben allem, was man der syrischen Regierung tatsächliche vorwerfen könnte, ist Assad zweifellos auch der Schutzpatron der religiösen Minderheiten im Land, zu denen, neben Drusen und Alawiten, rund drei Millionen Christen zählen. Wer jedoch davon ausgeht, dass es sich bei Demokratie nach amerikanischem Vorbild um die einzig zufriedenstellende Regierungsform handelt, der drückt gerne beide Augen zu, wenn er mit den Gräueltaten der Assad-Gegner konfrontiert wird.



      Dazu vernehmen wir Meldungen, dass der US-Verbündete Israel zumindest zweimal Angriffe auf syrischem Hoheitsgebiet durchgeführt hatte, dass Syrien auf Tel Aviv gerichtete Raketen stationiert, dass, während der Westen die Rebellen/Terroristen unterstützt, Russland weiterhin Waffenlieferungen an Syrien durchführt und gleichzeitig, zusammen mit China, von den Westmächten eingeleitete UN-Resolutionen blockiert.



      Der, mehrfacher Kriegsverbrechen verdächtigte, ehemalige US-Präsident George W. Bush hatte einst den Irak, Iran und Nordkorea als „Achse des Bösen“ bezeichnet. Während der Irak schon vor zehn Jahren überfallen wurde, müssen die beiden anderen genannten Staaten noch immer regelmäßig als „Bedroher des Weltfriedens“ herhalten. Gebetsmühlenartig werden die Regierungschefs der beiden Länder immer und immer wieder als unzurechenbare Monster beschrieben, dass es dem gemeinen Zeitungsleser erst gar nicht in den Sinn kommt, zu hinterfragen, wer eigentlich während der vergangenen Jahrzehnte überhaupt Kriege angezettelt hat; wer jemals eine Atombombe als Waffe eingesetzt hatte; wessen Arsenal mit Nuklearwaffen gefüllt ist; welcher Staat seine Militärmacht dafür nutzt, Land um Land der eigenen Wirtschaftsherrschaft zu unterwerfen.



      Als am 15. April in Boston ein sonderbar mediengerechter Terroranschlag verübt wurde, bei dem drei Menschen getötet und 264 weitere verletzt wurden, war die Welt – natürlich durchaus berechtigt – von Mitgefühl für die Opfer erfüllt. Doch wo blieb dieses Mitgefühl in Zusammenhang mit den Toten, Verstümmelten und Verseuchten während der Angriffe auf den Irak, Afghanistan und Libyen? Warum scheint es, als würden Berichte über die tragischen Schicksale unzähliger Menschen keine Emotionen schüren, solange diese nicht in Deutschland oder in den Vereinigten Staaten leben? Könnte es sein, dass die Mehrzahl unserer Mitbürger bereits so sehr unter dem Einfluss der Meinungsmache steht, dass solche Gedanken gar nicht mehr auftauchen?



      Zweifellos regen sich die Gemüter, wenn die eigene Haut auf dem Spiel steht. Wie sieht es also mit der Gefahr aus, dass ein neuer Krieg, etwa gegen Syrien, gegen den Iran oder gegen Nordkorea, zu einem außer Kontrolle geratenden Konflikt führen könnte, der Atommächte wie Russland und China einschließt? Unterstreichen russische Waffenlieferungen an Syrien nicht eine Bündnisbereitschaft, während die Möglichkeit, dass NATO-Mächte gegen Syrien ins Gefecht ziehen, weiterbesteht? Bezieht nicht China weiterhin Erdöl aus dem Iran – und dürfte von diesen Energieimporten auch abhängig sein – obwohl Amerika die ganze Welt zu einem Boykott aufruft? Ist den Chinesen das radikale Nordkorea nicht als Pufferzone gegen die Dominanz des Westens genehm?



      Der zu Beginn erwähnte Begriff der 70er- und 80er-Jahre, „Friede durch Angst“, heißt auf Englisch: M. A. D. Abgesehen davon, dass diese drei Buchstaben, wenn zusammengeschrieben, auf Deutsch „verrückt“ bedeuten, sie stehen für: Mutually Assured Destruction – zu Deutsch: Gegenseitig zugesicherte Vernichtung.



      Im Klartext bedeutet dies: Wenn ein Land über Massenvernichtungswaffen verfügt und im Falle eines Angriffes zu einem Gegenschlag fähig ist, so ist ein Angriff gegen dieses Land a priori auszuschließen.



      Ungeachtet aller möglicherweise existierenden Waffensysteme, von denen die Weltöffentlichkeit nichts bis wenig weiß, eine Angriffsform, die mit einem Schlag einen ganzen Kontinent lahmlegen kann, ist durchaus bekannt: EMP – elektromagnetischer Puls. (In Zusammenhang mit den israelischen Angriffsdrohungen gegen den Iran im Vorjahr wurde auf diese Möglichkeit übrigens von israelischer Seite verwiesen.)



      Wird ein nuklearer Sprengkopf in einer Höhe von mehreren hundert Kilometern gezündet, löst dies eine Strahlungswelle aus, die jegliche Elektronik auf dem Erdboden zerstört. (Details lassen sich bei Wikipedia - http://de.wikipedia.org/wiki/Emp – nachlesen.) Nachdem in unserer modernen Welt so gut wie alles auf Elektronik basiert, unsere Autos eingeschlossen, ließe sich durch eine solche Explosion die Infrastruktur eines Landes, bei größerer Höhe der Explosion auch eines ganzen Kontinents, mit einem Schlag lahmlegen. Es kann sich wohl jeder selbst ausmalen, was in Großstädten vor sich ginge, gäbe es plötzlich keinen Strom, keine Computer, keine Telekommunikation, keine Fahrzeuge und innerhalb von wenigen Tagen weder Nahrungsmittel noch Trinkwasser.



      Wir können davon ausgehen, dass die Supermächte deswegen so sehr daran interessiert sind, dass Staaten, die noch nicht vom westlichen Finanzsystem dominiert sind, nicht in den Besitz nuklearer Sprengköpfe zuzüglich der erforderlichen Trägerraketen gelangen, dass ihnen, im Falle eines Angriffes, die Möglichkeit für einen derartigen Gegenschlag nicht offensteht. Mit der Sicherung des Weltfriedens hat dieses Bestreben absolut nichts zu tun, sondern mit der Erhaltung der Erpressbarkeit.



      Was sich zweifellos nicht ausschließen lässt, ist ein begrenzter Konflikt, bei dem die großen Atommächte zwar als Unterstützer der gegnerischen Kriegsparteien auftreten, ohne sich jedoch gegenseitig direkt anzugreifen. So wie es in Korea der Fall war, in Vietnam und auch in Afghanistan zu Zeiten der Sowjetunion.



      Dass heute noch Kriege ausbrechen könnten, weil einzelne ethnische Gruppen traditionelle Feindschaften gegeneinander hegen, eignet sich zwar bestens, um mit derlei Geschichten Zeitungen und Nachrichtensender zu füllen, hat mit der Realität aber herzlich wenig zu tun. Spätestens seit den Napoleonischen Kriegen - http://www.theintelligence.de/index.php/wissenschaft/geschichte/3600-jeder-grosse-krieg-beruht-auf-wirtschaftlichen-motiven.html – ist es deutlich erkennbar, dass hinter allen nennenswerten militärischen Auseinandersetzungen wirtschaftliche Motive stecken. Kriege verschlingen Unmengen an Geld und ergeben somit nur dann Sinn, wenn sie, im Falle eines Sieges, auch Unmengen an Geld einbringen. Soldaten und Zivilbevölkerung lässt sich natürlich aller möglicher Unsinn einreden. Das Böse muss besiegt, Diktatoren müssen gestürzt, Zivilisation und Christentum müssen verbreitet, Freiheit und Demokratie müssen eingeführt werden und noch einiges mehr. Wie schon einmal, in einem Artikel zum seinerzeitigen Reichstagsbrand - http://www.theintelligence.de/index.php/politik/international-int/1798-warum-gerade-der-reichstag.html – erwähnt, gab Hermann Göring am 18. April 1946 folgende Erklärung ab, die sich wohl für jede Epoche und für jedes Land gleichermaßen anwenden lässt (aus englischen Quellen - http://en.wikiquote.org/wiki/Hermann_G%C3%B6ring – ins Deutsche rückübersetzt):




      Thu, 23 May 2013 15:28:41 +0000
     
    Nederland: MSN: [ Geolocation ]   (Laatste update: vrijdag 14 juni 2013 17:24:57)
    • Iraniërs krijgen meer tijd om te stemmen
      TEHERAN (ANP) - De inwoners van Iran krijgen vrijdag meer tijd om een nieuwe president te kiezen vanwege een enorme drukte bij de stemlokalen. Dat heeft de Iraanse minister van Binnenlandse Zaken Mostafa Mohammad Najjar vrijdag bekendgemaakt, meldt het Iraanse tv-station PressTV.
      2013-06-14T13:17:16
     
    Nederland: Parool: [ Geolocation ]   (Laatste update: vrijdag 14 juni 2013 22:56:57)
    • Stemlokalen Iran gesloten
      De stemlokalen in Iran zijn vrijdagavond gesloten, nadat ze enkele uren langer waren opengebleven. In de hoofdstad Teheran bleven de lokalen 5 ...
      Fri, 14 Jun 2013 19:23:00 GMT
     
    Nederland: Zaplog.nl: [ Geolocation ]   (Laatste update: vrijdag 14 juni 2013 21:27:00)
    • Gasoorlog om Syrië


      Het conflict in Syrië gaat al lang niet meer alleen over de persoon van president al-Assad. Evenmin is het een louter interne aangelegenheid. In Syrië ontmoeten de belangen van diverse internationale en regionale grootmachten elkaar. Zij voeren een ‘war by proxi’, een oorlog waarbij ze hun belangen via lokale gewapende groepen of het regeringsleger uitvechten. Een van die belangen draait rond de ontsluiting en het transport van gas uit het zuidelijke Parsveld (Iraanse benaming)/Noordveld (Qatarese benaming) in de Perzische Golf dat Qatar en Iran delen met de Europese markt als inzet.

      De Europese Unie moet op dit ogenblik de helft van haar energiebehoeften importeren en is daarbij in toenemende mate afhankelijk van Russisch aardgas. De Europese commissie berekende het Russische marktaandeel in 2007 op 38,7%. Sinds Rusland de Gaskraan dichtdraaide richting Oekraïne, is de EU zich bewust van haar kwetsbaarheid en wil ze de gastoevoer diversifiëren. Meer leveranciers en een groter aanbod kan er ook voor zorgen dat de gasfactuur naar beneden gaat. Dat is ook wat Turkije – de tweede belangrijkste klant van Russisch gas – wil. Vandaar dat er gretig gekeken wordt naar het grootste gasveld ter wereld dat in de Perzische Golf ligt en gedeeld wordt door twee rivalen: Iran en Qatar. Beide landen zijn op zoek naar een landroute om het aardgas uit dit veld te transporteren. Beide voorzien een traject over Syrisch grondgebied om het gas zo verder te transporteren via de Middellandse Zee richting Europa.

      ‘Islamitische’ pijplijn

      In de zomer 2011 sloten Iran, Syrië en Irak een principe-akkoord voor de aanleg van een 5.000 km lange pijplijn, de zogenaamde ‘Islamitische aardgaspijpleiding’, een project met een kostprijs van 10 miljard dollar. In januari 2013 mondden die gesprekken uit in een akkoord, waarna er gespreksrondes volgden over de route – met een voorziene aftakking naar Zuid-Libanon, de regio waar Hezbollah sterk staat – , kosten, transitvergoedingen en het aantrekken van buitenlandse investeerders. Volgens de Iraanse regering zou langs deze pijpleiding dagelijks 110 miljoen m³ aardgas passeren.

      Opvallend is de rol van Irak, dat zich meer en meer in de zogenaamde ‘sjiitsiche as’ bevindt (Iran, Irak, Syrië en de Libanese Hezbollah). Irak is niet alleen transitland maar zou ook afnemer zijn, net zoals Syrië. In Irak is premier Nouri al-Maliki aan de macht. Hij staat ook aan het hoofd van de sjiitische Dawa-partij, die historisch zeer goed relaties onderhoudt met Iran. De meerderheid van de bevolking in Irak is net als in Iran sjiitisch. Na de Iraanse revolutie in 1979 verhuisde Dawa haar hoofdkwartier voor geruime tijd naar de Iraanse hoofdstad Teheran. Net als Iran, leeft de Iraakse regering op gespannen voet met Saudi-Arabië en Qatar. Het Saudische Koningshuis heeft al-Maliki na zijn aantreden een ‘spion’ van Iran genoemd. In een interview met een Libanese zender beschuldigde al-Maliki Saudi-Arabië en Qatar ervan een complot te smeden tegen zijn regering en gewapende groepen in zijn land te steunen. Voor de Golfoorlog van 2003 spendeerde Maliki zijn tijd als opposant afwisselend in Teheran en Damascus. De Iraanse invloed in Irak is een doorn in het oog van Washington.

      Embargo tegen Iran

      Er is één grote hinderpaal voor dit Iraanse pijpleidingproject. Het buitenlands beleid van de Europese Unie en de VS is er op gericht om Iran te isoleren omwille van het vermeende nucleair wapenprogramma, maar informeel ook omdat men het eigenzinnige Mollah-regime liever kwijt dan rijk is. Het Amerikaans-Europees financieel-economisch embargo tegen het land, zorgt er voor dat Iran momenteel de middelen ontbeert om het gasveld te exploreren en ontginnen. Het zou daarvoor een goede 50 miljard $ nodig hebben. Het Westen zal ook absoluut willen vermijden dat Iran met zijn verguisde regime, een van de belangrijkste leveranciers wordt op de Europese aardgasmarkt en heeft daarom zijn zinnen gezet op Qatar. Dat zou ook Turkije goed uitkomen, dat uit de Islamitische gaspijplijn is buitengesloten.

      Transport Qatarees aardgas

      Qatar is een klein landje, maar zit op de derde belangrijkste aardgasreserves ter wereld (na Rusland en Iran). Al vanaf 2008 zoekt het land naar een alternatieve landroute voor het vervoer van vloeibaar aardgas (LNG) uit het Noordveld. Vooralsnog transporteert Qatar het LNG in tankschepen via de Perzische Golf, maar de mogelijkheid van een militair conflict tussen Israël/VS en Iran brengt die route ernstig in gevaar. Iran heeft er al eerder mee gedreigd om de Straat van Hormoez af te sluiten als het tot een escalatie komt. Qatar zou dat gas het liefst met een pijpleiding via Saudi-Arabië, Jordanië en Syrië naar de Europese markt transporteren. Daarbij zou ook een aansluiting mogelijk zijn op het Nabucco-traject, de geplande transportroute van gas vanuit de Kaspische Zee-regio via Turkije naar Europa. Turkije wil zijn positie als knooppunt van pijpleidingen consolideren, maar zoekt zelf ook goedkoper gas voor eigen gebruik. Dit traject blijft een natte droom zolang het huidige regime in Damascus aan de macht is. Qatar streeft heel duidelijk naar een verandering van regime in Syrië en manifesteert zich als een van de belangrijkste wapenleveranciers, vooral van de gewapende brigades die verbonden zijn met de Moslimbroeders. Het kan daarvoor rekenen op de steun van o.m. Turkije en Jordanië, maar ook van de Europese unie en de VS. Voor deze laatste zou de val van het Syrische regime er voor zorgen dat Iran verder in het isolement wordt geduwd.

      Strijd om de Europese markt

      Europa wil onafhankelijker worden van Russisch aardgas. Het Qatarese aardgas is daarom meer dan welkom. Maar de steun die landen als Frankrijk en Groot-Brittannië verlenen of willen verlenen aan de oppositie en het Vrije Syrische Leger – onder meer met de partiële opheffing van het Europese wapenembargo – kan ook gezien worden vanuit de belangstelling voor Qatarese investeringen. Naast de huidige investeringen in media, sport en nutsbedrijven plant Qatar nog eens 13 miljard $ investeringen in Europa. Sinds emir Hamad Ben Khalifa al-Thani zijn vader in 1995 van de Qatarese troon stootte, voert hij een economische politiek die de afhankelijkheid van natuurlijke grondstoffen op termijn moet verminderen door wereldwijd de inkomsten te herinvesteren in diverse sectoren. Vooral met Frankrijk heeft Qatar een speciale band. In 2007 was het de eerste keer dat de emir ontvangen werd in het presidentieel paleis dat toen bewoond werd door Sarkozy. Onder François Hollande worden de goede relaties verder onderhouden. Sinds hij is verkozen zijn Qatarese hoogwaardigheidsbekleders (eenmaal de emir, en tweemaal de eerste minister) al driemaal op het Elysées geweest. De Qatarese Investeringsautoriteit (QIA) bezit aandelen in tal van Franse multinationals: Total (3%), Vivendi (2%), Veolia (5%), Lagardère (13%), Suez environnement (1%), LVMH (1%), Bouygues,…., naast de overname van de voetbalploeg Paris Saint Germain. Met de economische crisis zijn deze investeringen meer dan welkom, maar het vergroot ook de indirecte invloed van Qatar op de Franse besluitvorming. Beide landen speelden wellicht niet toevallig een belangrijke rol in het verdrijven van de Libische leider Khadaffi. Ook in Syrië behoren ze tot de kleine groep landen die het hardst ijveren voor het verwijderen van president Al-Assad. Beide steunen ze ook dezelfde oppositiegroeperingen, meer bepaald de Syrische Nationale Coalitie. Qatar beperkt zijn Europese investeringen niet tot Frankrijk. In Groot-Brittannië bezit het land maar liefst 20 procent van de London Stock Exchange en is het de belangrijkste aandeelhouder van Barclays. Het emiraat heeft ook massaal geïnvesteerd in de Olympische spelen en is het eigenaar (95%) van het hoogste Londense gebouw, ‘The Shard’ (‘De Scherf, 310 meter). In Duitsland zit het Qatarese geld in sleutelbedrijven als Volkswagen (17%), Porsche (10%), de constructiegigant Hochtief (9%) en recent ook Siemens (3%). Hoewel Duitsland zich kritisch opstelt tegenover de Syrische oppositie en vreest voor een machtsovername door radicale islamisten, bedienen Duitse troepen de in Turkije opgestelde Patriotraketten tegen de ‘dreiging’ vanuit Syrië. Anders dan Frankrijk en Groot-Brittannië wil Berlijn vooralsnog niet weten van de gedeeltelijke opheffing van het wapenembargo, zodat de oppositie kan bewapend worden. Maar die opstelling is behoorlijk dubieus na de bekendmaking van de Duitse levering van 62 gevechtspantsers en 24 gepantserde Howitsers aan Qatar.

      Rusland

      Rusland, dat over een marinebasis beschikt in de Syrische kustplaats Tartus, kijkt met argusogen naar de Qatarese en Iraanse aardgas ambities in Europa, omdat het de eigen positie als belangrijkste leverancier in Europa in gevaar kan brengen. Vanuit Iran moeten de Russen – door het conflict met het Westen en Israël – voorlopig niets vrezen. Maar als het Syrische regime wordt vervangen door een regering met Moslimbroeders dan maakt het Qatarese plan voor een pijpleiding meteen een grote kans.

      Voor de Amerikanen is het dan alvast mooi meegenomen dat Rusland, met het verdrijven van de Syrische president Bashir al-Assad, een steunpunt verliest en zij hun invloed in deze strategische regio verder kunnen uitbreiden. Als er een Amerikaans gezinde regering in de plaats komt, dan betekent dit meteen ook een breuk in de ‘Sjiitische alliantie’ wat Iran en de Libanese Hezbollah – de tegenstanders van VS en Israël – behoorlijk zou verzwakken. Qatar en de VS delen wederzijdse belangen. Het Amerikaanse hoofdkwartier van Central Command (CENTCOM) is in de hoofdstad Doha gevestigd, naast een Amerikaanse luchtmachtbasis. Dat stelt hen in staat om de Perzische Golf te controleren. Voor Qatar is er wel een dilemma. De VS-aanwezigheid zorgt weliswaar voor extra militaire garanties in geval het tot een conflict komt met Iran. Tegelijk is het net die Amerikaanse aanwezigheid die het land tot potentieel doelwit maakt van Iran.
      Fri, 14 Jun 2013 12:55:00 +0200
     
    Nederland: Zapruder: [ Geolocation ]   (Laatste update: Vrijdag 14 Juni 2013 00:44:04 )
    • Verenigde Staten nu echt Israël’s loopjongen

      Het Amerikaanse congres (senaat en huis van afgevaardigden) is goed voor bergen en stapels wetten en wetjes. Soms zijn het nietszeggende hamerstukken en soms tactisch verstopte (earmarks) opmerkingen met verreikende gevolgen. Zie Res. 65 - 113 Congress, met de scrabble-winnaar titel: A resolution strongly supporting the full implementation of United States and international sanctions on Iran and urging the President to continue to strengthen enforcement of sanctions legislation.. Een standaard-stuk, ingebracht door de Israëlische lobby-organisatie AIPAC via hard-core Republican Lindsey Graham en neolib Bob Menendez, waarin maar weer eens rituaal eeuwige liefde aan Israël beloofd wordt en gehamerd op sancties tegen Iran vanwege het (fictieve) atoomwapenprogramma van de mullah-staat. Tot de laatste zin van de senaatsstuk. "De senaat verlangt dat, indien Israël gedwongen wordt, in legitieme zelfverdediging, tot het nemen van militaire actie tegen het Iraanse atoomwapenprogramma, de Amerikaanse regering aan de zijde van Israël staat en, in overeenstemming met de wetten van de Verenigde Staten en de grondwettelijke verantwoordelijkheid van het congres om militair geweld te autoriseren, diplomatische, militaire en economische ondersteuning bij de verdediging van haar territorium, haar bevolking en haar bestaan verlenen moet." Het laatste zinnetje van de resolutie merkt nog op dat het document niet als oorlogsverklaring gebruikt kan worden, maar, aangezien Israël’s militaire avonturen altijd als "zelfverdeding" worden gewaardeerd, dit is meer politiek-juridische nietszeggerij.


      31 May , 2013 : 20:02:00
     
    World: Financial_Times_Europe: [ Geolocation ]   (Laatste update: Vrijdag 14 Juni 2013 00:44:04 )
    • Iranian reformists rethink vote boycott
      Regime’s careful planning to avoid repeat of 2009 unrest has not stopped reformists from uniting behind moderate candidate at last minute
      13 June , 2013 : 17:11:16
     
    World: The_Economist: [ Geolocation ]   (Laatste update: Vrijdag 14 Juni 2013 00:44:04 )
    • Mutually assured ambiguity

      How to play nuclear-armed poker

      AMERICA, which has more deployed nuclear weapons than any other country, is open about precisely how many warheads it has in what state of readiness. Russia is a little less so, though it does share information with America. States with fewer nukes prefer not to give many details of what they are holding. China, which is the only one of the five legally recognised nuclear-armed states to be expanding its arsenal, according to the latest report from the Stockholm International Peace Research Institute, prefers this strategy. Iran, which is not yet a nuclear state, seems to follow a different strategy. Analysts think that it may have so many centrifuges spinning that it could enrich enough uranium for a bomb quite quickly"within a couple of months. But it may not go as far as to build a bomb, for risk of provoking both further sanctions and arms race in the region. Iran may thus invent a third category: states with all the kit to build a nuclear bomb that are not technically nuclear-armed states.


      3 June , 2013 : 17:58:50

    Twitter over iran

    Local Time



    Films op TV


    Categorieen 2 (15)
    Alternatief (169)
    Dagbladen (428)
    Economie (162)
    Energie_en_Klimaat (45)
    Entertainment (25)
    Europa (38)
    Evenementen (123)
    ICT (71)
    Internet (244)
    Maatschappij (14)
    TV (10)
    Wetenschap (10)
    World (29)
    Zorg (10)


    Google Ads



    Goud en Zilverkoers

    Google Ads